Sposób wyznaczania własności plastycznych

Abstract

Sposób wyznaczania własności plastycznych, zwłaszcza metali i ich stopów metodą walcowania skośnego dwoma walcami charakteryzuje się tym, że próbkę (8) w kształcie pręta cylindrycznego o długości początkowej wielokrotnie większej od średnicy początkowej (do) nagrzewa się powyżej temperatury rekrystalizacji, następnie jeden z końców próbki (8) umieszcza się między stożkowymi powierzchniami (3a i 4a) walców (1 i 2) oraz pomiędzy dwiema prowadnicami (6), zaś część środkową próbki umieszcza się w tulei prowadzącej (7), przy czym osie walców (1 i 2) są skręcone pod jednakowymi kątami w stosunku do osi walcowania, zaś odległość osi (a) walców (1 i 2) od osi walcowania jest jednakowa, następnie wprawia się walce (1 i 2) w ruch obrotowy z jednakową prędkością w tym samym kierunku i chwyta się koniec próbki (8) stożkową powierzchnią (3a), znajdującą się na pierwszym walcu (1) oraz stożkową powierzchnią (4a) znajdująca się na drugim walcu (2) i wprawia się próbkę (8) w ruch obrotowy ze stałą prędkością w kierunku przeciwnym do kierunku obrotu walców (1 i 2), następnie zgniata się powierzchniami stożkowymi (3a i 3b) walców (1 i 2) powierzchnię cylindryczną próbki (8) i stopniowo kształtuje się na końcu próbki (8) stopień stożkowy (9), przy czym w trakcie rotacyjnego zgniatania końca próbki (8) wywołuje się wewnątrz kształtowanego stopnia stożkowego (9) próbki (8) naprzemienne ściskanie i rozciąganie, przez co doprowadza się do wewnętrznego pęknięcia materiału wzdłuż osi ukształtowanego stopnia stożkowego (9), następnie określa się odległość początku pęknięcia wewnętrznego oraz średnicę na stopniu stożkowym (9), odpowiadającą odległości początku pęknięcia wewnętrznego próbki (8).