Ślimak do przetwórstwa tworzyw wielkocząsteczkowych, mający strefy funkcjonalne następujące po sobie, określane w kierunku od zasobnika tworzywa do narzędzia przetwórczego: zasypu, zasilania, przemiany i dozowania, ma zwój śrubowy, który jest utworzony przez powierzchnię czynną i powierzchnię bierną, nachylone pod kątem <$Ekappa> nie przekraczającym 45°, w stosunku do prostej prostopadłej do osi wzdłużnej ślimka w przekroju poprzecznym kanału, przy czym powierzchnia czynna zwoju ślimaka przechodzi w powierzchnię rdzenia ślimaka łukiem (r1), natomiast powierzchnia bierna zwoju ślimaka przechodzi w powierzchnię rdzenia ślimaka łukiem (r2). Ślimak charakteryzuje się tym, że pomiędzy dwoma następującymi bezpośrednio po sobie zwojami (1) powierzchnia rdzenia (4) ślimaka jest wklęsła, natomiast kanał (5) ślimaka ma głębokość (h) niemal równą wysokości zwoju przy powierzchni biernej (3) zwoju (1) ślimaka oraz głębokość kanału (hn) przy powierzchni czynnej (2) zwoju (1) ślimaka jest większa i wynosi do 1,5 h.
Additional information
Application date
2001-01-02
WUP publication date
2007-08-31
Exclusive right number
Pat.195293
Sikora, R., Sikora, J., & Bociąga, E. (2001). Ślimak do przetwórstwa tworzyw. https://hdl.handle.net/20.500.14629/17039
