Silnik parowy turborotacyjny

Silnik parowy, turborotacyjny, dublowany do generatora elektrycznego elektrowni ma we wnętrzu wirnika (5) łopatkowego, umieszczonego w cylindrze (1) zewnętrznym, dwa wirniki (3, 3a) wrębowe z zaokrąglonymi krawędziami wrębów promieniami (ρ), których podwojona wartość powiększa średnice równe (R) tych wirników, tworząc ich zarysy rzeczywiste, gdzie (R) jest promieniem wirnika (5) łopatkowego. Luz (L) między wirnikami (3, 3a) wrębowymi jest różnicą luzu (2e) i podwojonej wartości promieni (ρ) zaokrąglenia krawędzi wrębu. Silnik parowy dublowany ma tę własność, że objętości komór międzyłoaptkowych są podwójnego działania, a zatem i moc Mω jest podwójna w stosunku do mocy silnika z jednym wirnikiem wrębowym. Krzywoliniowy zarys łopatki (2) jest obwiednią łuku o promieniu (ρ) zaokrąglenia krawędzi wrębu po stronie (Zs) zewnętrznego wydechu pary w danej sekcji silnika. Sterowanie momentem obrotowym przy stałych obrotach silnika odbywa się za pomocą dwóch wrzecion obrotowych rurowych, umieszczonych w cylindrze (4) wewnętrznym, których napęd uzyskuje się z zewnątrz silnika parowego przez koła zębate, pośrednie (26) i centralne (27), oraz koło zębate (28), uruchamiane zębatką (30), skojarzoną ruchowo gwintem samohamownym z wałkiem silnika (35) serwomechanizmu.