Wytłaczarka ślimakowa

Wytłaczarka ślimakowa do przetwórstwa tworzyw wielkocząsteczkowych, której ślimak lub ślimaki w cylindrze mają strefy funkcjonalne następujące po sobie, określone w kierunku od zasobnika tworzywa do narzędzia przetwórczego: zasypu, zasilania, przemiany, dozowania, z co najmniej jednym odcinkiem ciągłego kanału śrubowego, utworzonego przez powierzchnię rdzenia ślimaka, powierzchnię czynną i powierzchnię bierną zwoju ślimaka, jak również powierzchnię wewnętrzną cylindra oraz zwojem śrubowym ślimaka utworzonym przez powierzchnię czynną i powierzchnię bierną, charakteryzuje się tym, że powierzchnia czynna jest nachylona pod kątem (<$Eroman{chi sub c}>), natomiast powierzchnia bierna pod kątem (<$Eroman{chi sub b}>) w stosunku do prostej prostopadłej do osi wzdłużnej ślimaka w przekroju poprzecznym kanału, przy czym wartość kątów nachylenia nie przekracza 50°, czyli 0,8726 rad, a w miarę przechodzenia strefy funkcjonalnej zasypu w strefę funkcjonalną zasilania kąty (<$Eroman{chi sub c}>) oraz (<$Eroman{chi sub b}>) nachylenia powierzchni czynnej (2) i powierzchni biernej (4) zmniejszają się w sposób ciągły, przybierając wartości bliskie zeru w strefie funkcjonalnej zasilania.