Możliwość podwyższania wytrzymałości połączeń blach ze stopu aluminium w aspekcie modyfikacji klejów epoksydowych

Abstract

Jednym z kierunków badań nowoczesnych materiałów adhezyjnych, których główną grupą tworzą kleje, jest poddawanie kompozycji klejowych modyfikacjom, szczególnie poprzez stosowanie napełniaczy, których nawet niewielki dodatek może wpływać na poprawę określonych cech materiałów adhezyjnych. Z uwagi na to, że to kleje epoksydowe stanowią jeden z najbardziej rozpowszechnionych rodzajów klejów stosowanych w budowie maszyn, zasadne wydaje się podejmowanie badań mających na celu określenie wpływu fizycznej modyfikacji kompozycji klejowej na wybrane właściwości fizyczne, a wśród nich przede wszystkim właściwości mechaniczne. Z tego względu niniejsza praca podejmuje przegląd literatury dotyczący określenia wpływu fizycznej modyfikacji kompozycji epoksydowych napełniaczami na wybrane właściwości fizyczne, technologiczne i użytkowe zmodyfikowanych kompozycji klejowych epoksydowych, a także na wybrane właściwości mechaniczne połączeń klejowych blach ze stopu aluminium, wykonanych przy użyciu zmodyfikowanych kompozycji klejowych. Praca swoim zakresem obejmuje przegląd literatury dotyczący zagadnień związanych z: teorią adhezji, konstrukcyjnymi połączeniami klejowymi, właściwościami i modyfikacją konstrukcyjnych klejów epoksydowych oraz wybranych aspektów procesu klejenia aluminium i jego stopów. W pracy przeanalizowano wpływ fizycznej modyfikacji trzema rodzajami napełniaczy: Montmorylonitu, węglanu wapnia oraz węgla aktywnego na wybrane właściwości fizyczne, technologiczne i użytkowe kompozycji klejowych epoksydowych. Prześledzono także wpływ tych modyfikacji na wybrane właściwości mechaniczne połączeń klejowych blach ze stopu aluminium, wykonanych przy użyciu zmodyfikowanych kompozycji klejowych.